Boos. Ben je vaak boos?

Als je teveel gericht bent op de aandacht en waardering van de ander, laat je gemakkelijk over je grens gaan.

Over je grens gaan levert boosheid op. Herken je dat? Dat is eigenlijk een mooi geschenk. Een teken dat je STOP of NEE had moet zeggen.

Boosheid kost heel veel onnodige energie van je.

Toen ik gisteren tussen de middag met mijn vriend Dirk snuf onze hond uitliet, vroeg ik me af hoe het ging met zijn boosheid. De vorige keer tijdens onze zondagochtend wandeling hadden we het daar uitgebreid over gehad.

Opmerkelijk. Ik kon zien dat hij nu sinds lange tijd weer een beetje tevreden naast mij liep. 3 maanden geleden besloten hij en zijn partner om niet meer verder te gaan met hun huwelijk. Hij woont nu tijdelijk, als een soort student, op een zolderkamer.

Wat is boosheid eigenlijk precies?

Volgens psycholoog Steven Pont, die er het boek ‘Goed kwaad!’ over schreef, is woede een emotionele staat. Dit gevoel heeft een functie, want wie boos is, merkt dat er over zijn grenzen heen gegaan wordt – en krijgt dus het signaal: hier moet ik iets aan doen.

Ik herken dat wel, dat over je grenzen gaan en dan achteraf boos worden op een ander, vertelde ik tegen Dirk. Ja vertelde Dirk, ik heb de afgelopen tijd druk met mijn boosheid geworsteld. Ik was boos. Voelde me onmachtig, afgewezen, niet-gezien, belemmerd in mijn mogelijkheden. Ik was woedend op die ander.

Van de week was ik in mijn werkplaats met hout aan het klussen en toen lukte het allemaal even niet. Toen smeet ik mijn gereedschap in de hoek, struikelde over een plank en was er even helemaal klaar mee.

Die woede, die ik onder de pet had gehouden kwam in volle hevigheid naar boven. Toen ik al driesend als een paard van de werkplaats naar huis liep, gebeurde er iets bijzonders. Niet dat ik op dat moment door had hoe waardevol het was hoor.

Ineens was ik niet meer boos op de ander, maar werd ik verschrikkelijk boos op mijzelf. Ik besefte dat ik mijn grenzen niet heb aangegeven. Dat ik niet als een tijger gevochten heb om mijn wensen uit te laten komen.  Daarna werd ik verdrietig over wat ik mijzelf had aangedaan.

Maar daarna voelde ik opluchting. Toen voelde ik, waar jij het in je online academie over hebt “mijn hart was gelucht”.

Nou, eigenlijk was het veel meer dan dat. Het effect daarvan was echt verbluffend…Want als ik mijn grenzen niet heb aangegeven, kan ik dat nu dus ook wel gaan doen. Ik heb daar dus zelf invloed op. Daar is het begin van de tevredenheid ontstaan, die je op mijn gezicht ziet 🙂

Nu die boosheid van mij is, krijg ik er zelf wat meer vat op. Ik kan mijn patroon van boosheid onderzoeken. Ik kan ook kiezen om een andere afslag te nemen.

Woede ziet eruit als het tegenovergestelde van sereen en wijs. Dus je zou zomaar kunnen denken dat het in de ban moet. Niet doen. Boosheid is een zuivere en normale emotie die gevoeld en geuit moet worden. Als je een kind zijn ijsje afpakt, dan gaat hij gillen. En terecht, zegt psycholoog Steven Pont

Hoe kan ons gesprek jou helpen:
1. Veroordeel jezelf niet, wees mild. Zie het niet als iets slechts. Het is een emotie die er mag zijn en die je mag uiten.

2. Leg de boosheid direct bij de persoon die over je grens gaat op een manier die acceptabel is en aankomt. 

2. Stel een grens als iemand eroverheen gaat. Boosheid is de drijvende kracht achter het bewaken van je grenzen. Het behartigt je behoeften.

3. Oude boosheid. Spaar de boosheid niet op. Of visualiseer hoe je oude boosheid terug te geven aan de persoon waar hij is ontstaan. Of uit je boosheid alsnog door te boxen, door te tekenen, mediteren of therapie.

4. Teken het patroon waar je in zit, van ontstaan van het gedrag en kies bewust een nieuw patroon, een nieuwe afslag. Ga daarmee oefenen, dan ontstaat er ander gedrag.

Hopen dat je boosheid vanzelf overgaat werkt niet. Daar gaan op den duur al je relaties aan kapot. Die zitten niet op een boos mens te wachten. En daar gaat misschien wel je leven aan je voorbij…..Dat leven waar je zo veel energie in hebt gestopt.