De eerste 12 jaar van mijn leven ervaar ik als een sprookjesbestaan. Ik kwam als kind ter wereld in Curaçao, als jongste van een gezin met vader Jo, moeder Ciel en twee zussen.

En toen verhuisden we naar Nederland. Ik heb op dat moment ervaren dat het tij zomaar kan keren. Het was een hele moeilijke tijd voor ons hele gezin. In het Brabantse dorp voelden we ons een beetje ontheemd, ver weg van onze vrienden. We moesten een heel nieuw ritme vinden, in een andere cultuur. Het was koud en we zaten vaak binnen op elkaars lip, terwijl we voorheen de hele dag buiten waren. We voelden ons helemaal niet comfortabel in de nieuwe situatie. 

Mijn moeder had het misschien wel het moeilijkst. Ze was als het ware de zon in haar hart kwijt. Ze had veel verloren wat haar lief was. Haar baan als onderwijzeres, haar vriendinnen, haar fulltime huishoudhulp, het warme weer van de tropen. 

Ik ging haar helpen. Ik paste me aan en werd het ideale makkelijke meisje. Nou, ik kan je vertellen dat ik in deze tijd veel ben gaan nadenken. Ik leerde hoe ik “verstandige keuzes” kon maken. Ik raakte steeds vaker het contact met mijn gevoel kwijt.

Op mijn 40ste, tijdens een buikmassage op een camping in Slovenië, zag ik als een film voor me hoe ik nog steeds bezig was het ideaalplaatje te vervullen. Ik was op dat moment manager in de database marketing en voor de buitenwereld was ik geslaagd. Maar mijn onderbuik zei iets heel anders. Ik wilde al zo lang een eigen bedrijf, maar ik deed het maar niet. Eenmaal thuis werd ik heen en weer geslingerd door mijn hang naar zekerheid en angst voor het onbekende. En tegelijkertijd de wens om de zon in mijn hart te laten schijnen. Uiteindelijk heb ik samen met een coach een plan gemaakt, hoe ik het stap voor stap kon aan kon pakken. 

Ik kreeg zelfvertrouwen en ideeën. Ik dook in mijn (toen nog heel beperkte) netwerk en belde Richard die bij de Rabobank werkte. Ik wist dat hij manager was van 500 servicemedewerkers en hij had een probleem vertelde hij mij de laatste keer dat ik hem zag. De klanttevredenheid op zijn afdeling was niet hoog genoeg. Als veranderspecialist paste dat helemaal bij mij. Ik dacht ik ga gewoon kijken welke stappen hij moet nemen om zijn klanttevredenheid omhoog te krijgen. Ik was op dat moment een boek aan het lezen van Jos Burgers “klanten zijn net mensen”. Ik maakte een stappenplan en belde Richard en hij nodigde me uit op gesprek. Ook benaderde ik Jos Burgers, de schrijver van het boek, of hij mee wilde werken. En dat deed hij.

Het werkte. Er waren meerdere leveranciers die een aanbod mochten doen, met meer bekendheid en meer ervaring. Maar ik was de enige die al een ‘kant-en-klaar’ stappenplan en een spreker voor de aftrap had. En dat leverde mij mijn eerste opdracht. Ik voelde dat ik goed zat. Ik had energie als nooit tevoren.

Jarenlang had ik het top naar mijn zin. Ik kreeg de ene na de andere opdracht in verandertrajecten bij grote organisaties zoals ProRail, NS, UvA. Totdat ik steeds meer geraakt werd door de mensen die ik tegenkwam in die organisaties, die zichzelf verloren hadden in de kermis. Mensen, zoals ik gedaan had, die zich aanpassen aan de verwachting van hun ouders, hun partner, de maatschappij. Door het pleasen van anderen, de zon in hun hart zijn kwijtgeraakt. Zij die hun grenzen volledig over gaan om resultaten te halen en waardering te krijgen van hun baas en van anderen in hun omgeving. Mensen die veel te druk zijn. Van alles teveel doen. Te veel social media, te veel eten, te veel pillen, drinken, kopen en leuke dingen doen, ter compensatie. Uitgeput zijn, geen energie hebben, tegen een burn-out aan zitten. Met een glijdende schaal naar beneden; problemen thuiskrijgen, familie, vrienden verliezen tot ze uiteindelijk een chronische ziekte, eenzaam en depressief zijn.

Zo maakte ik opnieuw een keuze om naast mijn verandertrajecten mensen zoals jij vanuit de kermis bij hun eigen tempel te brengen. De belangrijkste keuzes. Ik liet mijn zekerheid los. Luisterde naar wat ik belangrijk vind en vond de daadkracht en focus om dat ook te gaan doen. Geheel op mijn manier. Met vallen en opstaan. Heel veel leren over mezelf.

Wil jij Je Gouden Vonk vinden en de bijbehorende levenswijze waarbij je je vrij, vitaal en vol creatievuur voelt implementeren in je leven, dan heb ik het stappenplan voor je hoe jij van je huidige situatie naar je ideale (gevoels) situatie komt. Waarom? Om je weer vrij, vitaal en vol creatievuur te voelen. Omdat jij weet dat er meer inzit. Dat je je leven meer zin wilt geven. Iets waardevols wilt betekenen voor een ander, zonder jezelf te verliezen.

Hoeveel aandacht besteed je aan dat wat jij kan betekenen voor de wereld? Jij als gevoelige, creatieve dienstverlener, zorger of helper hebt veel te bieden. Jij hebt je misschien lang aangepast en met name gericht op de ander.

In de online cursus THUISKOMEN, ontdek je hoe je kan terugkomen bij jezelf.

Daar leer je luisteren naar je intuïtie en daadkracht te ontwikkelen vanuit je eigen natuur, zonder jezelf te verliezen! Dat is de eerste stap naar je Gouden Vonk.